Medycyna w okresie renesansu

W okresie renesansu do rozwoju medycyny przyczyniły się wielkie odkrycia geograficzne, ale także reformacja oraz wynalazek druku. W medycynie zaczęto w tym czasie używać mikroskopu, poznano także nowe metody przeprowadzanie sekcji zwłok. Największym lekarzem tego okresu był Paracelsus. W XVII wieku podstawowymi metodami leczenia było upuszczanie krwi, leki pochodzenia zwierzęcego i roślinnego oraz środki przeczyszczające. Choroby weneryczne w wieku XVII oraz w wieku XVIII były leczone głównie rtęcią, co dla wielu pacjentów miało opłakane skutki. W XVIII wieku zostały odkryte właściwości lecznicze naparstnicy, którą już wtedy zaczęto wykorzystywać do leczenia chorób serca. Wiek XVIII zapisał się jednak szczególnie na polu szczepień ochronnych. Edward Jenner stworzył pierwszą szczepionkę, którą była szczepionka przeciwko ospie prawdziwej. Bardzo duży rozwój medycyny nastąpił w wieku XIX. Zostały wówczas odkryte organizmy chorobotwórcze oraz wprowadzono środki znieczulające. Pod koniec XIX wieku zaczęto stosować w leczeniu kwas acetylosalicylowy.

Możliwość komentowania jest wyłączona.

Medycyna Copyright © 2017. All Rights Reserved.